GENÇLİĞİN KOMSOMOL ÖRGÜTLENMESİ ÜZERİNE

[admin]

GENÇLİĞİN KOMSOMOL ÖRGÜTLENMESİ ÜZERİNE

Hiç kuşku yok ki, kimilerinin alışkınlık haline getirdikleri gibi geçmiş geçmişte kaldı diyerek işin içinden çıkmaya çalışmayı doğal bulmuyoruz. Bulmuyoruz, çünkü geçmişten bugüne taşımamız gereken sayısız iyi örneklerimiz var

Sosyalist Gençlik Birliği (SGB) örgütlenmesi ile ilgili olarak sayısız yazılar yazdık. Yazdığımız yazılarda geniş gençlik yığınlarının dikkatini çekmek için elimizden geldiğince çaba harcadık. Bununla birlikte gençliğin içinden bizim sesimize kulak verenlerin sayısı bir hayli az oldu. Hiç kuşku yok ki, bu olumsuzluğu masaya yatırıp irdeledik. Ve gördük ki, kendi eksikliğimizin yanısıra sola ve sosyalizme yüzünü dönmüş olan genç arkadaşlarımızın da önemli eksiklikleri var. Kısaca da olsa bu eksikliklerin üzerinde durmak ve canalıcı bulduğumuz yanlarına işaret etmek istiyoruz.
Hiç kuşku yok ki, kimilerinin alışkınlık haline getirdikleri gibi geçmiş geçmişte kaldı diyerek işin içinden çıkmaya çalışmayı doğal bulmuyoruz. Bulmuyoruz, çünkü geçmişten bugüne taşımamız gereken sayısız iyi örneklerimiz var. Gençliğin bu sayısız iyi örnekleri günümüze taşımasından doğal hiçbir şey olamaz. Ancak kalıplaşmış ve dünde kalmış örnekleri de yineleyip durarak da günümüzü kurtarmanın olanağı yoktur.
Biz bu noktaya atıf yapmışken iki ayrı noktaya dikkatlerimizi yoğunlaştırmamız gerektiğini düşünüyoruz. Birincisi; özellikle 1970’lerin başında kalan DEV-GENÇ anlayışı ile günümüzü koşullarını aynılaştırarak yürümenin olanağı kalmamıştır. Salt coşkuya ve slogancılığa dayanan devrimci savaşım örneği aslında o günü de kucaklamış olmamasına karşın gençlik içinde kendisine kitlesel bir alan açmayı başarmıştır. Doğal olarak 1968’lerde başlayan ve dünya ölçeğinde yükselen bir devrimci yükselişten de söz etmek gerekir. Ancak o yükselişin bile perde arkasını kurcaladığımızda olumsuzluklar bulmak olasıdır. Avrupa’da ve başka ileri kapitalist ülkelerde işçi sınıfı nitel ve nicel olarak tartışmasızken, gelişen devrimci savaşım her ne hikmetse işçilerle bağ kurmamış, salt gençlikle, özellikle de öğrenci gençlikle sınırlı kalmış, bir süre sonra da saman alevi gibi sönüp gitmiştir. Oysa o dönem dünyanın her yanında başta ABD emperyalizmi olmak üzere diğer emperyalist güçler, bağımsızlıkçı ve sosyalizm yanlısı güçler tarafından durdurulmakla kalmamış, yenilgilere de uğratılarak sınıf savaşımlarının kaldıracı olmuştur. Oysa başta Fransa olmak üzere 1968 olayları bu gerçeklerin ışığında davranarak sınıfla bütünleşmemiş, bir süre sonra da sönüp gitmiştir. Ülkemizde de benzerlikler hattı tıpa tıp aynılıklar yaşanmış, 12 Mart 1971 faşist dönemi ile birlikte ağır yenilgilere uğranılmıştır. Devamında ise ağır yenilgilerin nedenleri konuşulacağı yerde bundan uzak durulmuş ve geçmişe övgüde çakılıp kalınmıştır. Bu yüzdendir ki, 1970’li yıllar büyük yığınsallaşmalar elde edildiği halde sonuç alıcı olmamıştır. Çünkü aynı duvara ikinci kez toslamak daha ağır sonuçlar yaşanmasına neden olmuştur.

İkincisi ise; gençlik içinde daha çok sağ anlayışların ve eylemsizliklerin egemen olması şeklinde yaşanmıştır. Bu yöndeki gelişme sürekli olarak eylemci gençlik güçlerini yargılamış, yargılamayı öylesi boyutlara götürmüştür ki, kendisi de durağan ve eylemsiz kalarak sistemle ayırım noktalarını bile koyamamıştır. Dolayısı ile bu alanda yer alan gençlik örgütlenmelerini de devrimci savaşımın iyilerinden saymanın olanağı yoktur.
Burada üzerinde durulması gereken önemli nokta ise daha çok bağımsızlık, demokrasi ve sosyalizm savaşımı içinde yer alması gereken gençliğe nasıl bir örgütün gerekliliğidir. Bu soruya verilmesi gereken yanıt açıkça söylemek gerekirse işçi sınıfı partisi olarak ortaya çıkan yapıların görüşlerinde yığınların bilincine çıkmaktadır. Her şeyden önce gençlik yığınlarına öğretisi ve örgütsel varlığı ile yol göstermesi gerek bir sosyalist partiden söz etmek gerekmektedir. İşte biz tam da bu konudan söz edilmesi gerektiğini düşünüyoruz.
1960’larda TİP’le başlayan yığınsallaşma daha sonra FKF ve DEV-GENÇ’le sürmüş, ne yazık ki, gençlik her durumda da yanlış etkilenip yanlış yönlendirilmiştir. Bu yüzden yukarıda da değindiğimiz gibi iki yana sağa ve sola savrulan gençlik kümelenmeleri oluşmuştur. Bu kümelenmelerin bugün de aynısı neredeyse bire bir yaşanmakta, gençler iki alanda kendilerine yer bularak kümelenmektedirler. Bu kümelenmelerde gözden kaçan gerçek ise gençliğin sosyalist örgütlenmesi olan komsomol tipi örgütlenme her nedense gençliğin bir türlü dikkatini çeker hale getirilememektedir. Yazımızın başında belirttik. Bu konuda eksiklerimiz var. Sosyalist Gençlik Birliği (SGB) olarak bir türlü gençliğin gerektiği kadar dikkatini çekemiyoruz. Bu yüzden de bizim boş bıraktığımız alanlar başkaları tarafından kolaylıkla dolduruluyor. Öyle ki, 1968’lerin yaratıcılığının bir milim bile önüne geçemeyen anlayışlar yeterli olmasa da, gençlik içerisinde yer bulup örgütlenirken SGB gerekli örgütlenmesini bir türlü gerçekleştiremiyor. Genç arkadaşlarımızdan gelen bir öneri de dikkate alındığında partinin başta büyük yerleşim birimleri olmak üzere örgütlenememiş olması en önemli çıkışsızlığımız olarak önümüzde duruyor. Bu zorluğu aşmanın yolu kuşku yok ki, genç arkadaşlarımızın da partimizin örgütlenmesine omuz vermelerinden geçiyor. İşte o zaman gençlerin önünde hem öğretisel çizgisinden, hem de örgütsel varlığından güç alınacak bir örnek önümüzde bulunacak ve Türkiye Sosyalist İşçi Partisi’nin örgütlenmesi ile birlikte gençlik örgütlenmesi de dal budak salıp güçlenecektir.